Deze week ben ik eens begonnen met LinkedIn. Al die sociale netwerken waren eerlijk gezegd niet aan mij besteed. Voor mijn muzikale alter ego Eddy Mi Ami heb ik wat voorzichtige stappen gewaagd op MySpace en Facebook. Maar veel meer dan, meestal na een paar weken, een aantal vriendschapsverzoeken accepteren was het niet. De fans van Eddy zullen teleurgesteld zijn.
Maar LinkedIn is net even anders. Je kunt stiekem kijken of iemand iets van z’n leven gemaakt heeft of niet. Die laatste groep is overigens niet erg actief op dit netwerk. Op LinkedIn is iedereen minimaal CEO. En eerlijk gezegd vind ik het wel leuk. Ik heb ineens weer contact met veel oude bekenden. Mensen die zich al jaren verschuilen voor mij worden plotesling geconfronteerd met het bericht “Join my network on LinkedIn” + een foto met grote glimlach.
Dat verschuilen was vroeger een stuk eenvoudiger. Je kunt je eigenlijk niet meer voorstellen dat je, als je iemand belde, de persoon in kwestie daadwerkelijk te spreken kreeg. Deze persoon moest immers in de buurt zijn van de muur waar deze telefoon ingeplugd zat. Mobiel bestond nog niet. Met een beetje geluk had je lange snoeren aan de telefoon, waardoor je leefwereld wat vergroot werd. Tegenwoordig kan ik overal bellen en m’n e-mail checken. Deze situatie heeft ook zo z’n downside. Als je niet opneemt, snel terugbelt of je e-mail op tijd beantwoord, kan het vriendschappen kosten. Vroeger zei je gewoon, “Ik was niet thuis”, die smoes doet het niet meer. Maar ach, gelukkig zijn er de social networks, zo weer wat nieuwe vrienden erbij. Eén van m’n connecties wist gisteren aardig de verschillen tussen de verschillende sites samen te vatten: “Twitter= ik moet plassen. Facebook= ik heb geplast. 4square= hier plas ik. Youtube= bekijk deze plas! LinkedIn= ik kan heel goed plassen.”
Toen Ivana Spagna in 1985 besloot om haar kapsel te laten bereiden met een suikerspinmachine had zij nooit kunnen bevroeden dat dit 25 jaar later nog zichtbaar zou zijn via Youtube. Ze scoorde er een vette hit mee, al zal ze wel eens gehoord hebben: “Don’t call me, I’ll call you…”
De afgelopen 7 jaren staan we iedere zondagavond LIVE en trappelend van ongeduld voor je klaar om samen de lekkerste Italo Disco uit de Eighties te herkauwen.
Vanavond hadden we een gegronde reden om onze wekelijkse STAD SUNDAYNIGHT LIVE eens SEMI-live te doen, we hadden namelijk vanmiddag Felli in de studio, o.a. bekend van Diamonds in the Night! Na zijn optreden in Stompwijk gisterenavond kon hij natuurlijk niet terug naar Italië zonder een bezoek aan de Stad-studio. Hieronder de Ustream beelden van de semi-live uitzending! Je kunt de show HIER downloaden en beluisteren!
Ondanks het koude weer in Nederland begonnen we het nieuw jaar toch lekker warm hier en daar.. Eerst de dikke Bam! van Chemie-hier-Pack aan! en vrijdag nog de alcoholische fik van een geflambeerd wagonnetje in Zwijndrecht. Laat nou net, onder de rook van Moerdijk, het rustieke Strijen liggen. In dit dorp, als uit de as herrezen, is aankomende zaterdag een Italo feestje. Het wapen van Strijen zet zijn gasmaskers op, schrapt de spruitjes van het menu en laat ons door plaatjes-opzetter Henk Korporaal de ellende vergeten. Want dat is het neven effect van dit soort rampjes. De mens weet niet waar hij aan toe is en door vage informatie wordt men bang. In het kader van deze fikken hadden we hier clips kunnen laten zien van Deodato, Gwen McCrae, Miko Hirsh, radiorama of G.Race maar geen clip van te vinden he dus wat doe je dan, dan gooien we het maar op de angst. Fear it is want onwetendheid maakt peur. Gelukkig hebben we zat feestjes dit voorjaar , feesten zullen we, alsof het ons laatste gif volle jaar is en..wij nemen de alcohol liever tot ons dan dat we het de lucht in laten gaan, en zeg nou zelf, spruitjes en kinderspeelplaatsten, daar hebben we toch niks meer mee en als je chemisch afval in wil nemen hoef je alleen maar op een druk kruispunt te gaan staan, daar hebben we geen Moerdijk voor nodig. Clipjuh!…
Peter van Leeuwen heeft jarenlang op Radio Stad Den Haag de Haagse Flitsende 5tig gepresenteerd. Daarnaast is hij bekend als horecaondernemer, platenbaas, dj, nachtmens en schrijver. Met enige onregelmaat schrijft hij een column, vaak over zijn belevenissen in de dance-wereld. Deze mogen wij jullie natuurlijk niet onthouden. Hier een recent exemplaar over het invullen van de Top 10 voor de RSDH Top 100:
Door Facebook werd ik vanmiddag weer even met mijn verleden geconfronteerd: op de Radio Stad Den Haag website (ja, die bestaat en is springlevend!) stond een oproep voor je favoriete top 10 aller tijden.
Uiteraard begreep ik dat ze graag jaren 80 platen wilden zien in deze top 10, want Radio Stad Den Haag op Internet is voornamelijk bezig met Italo’s en discomuziek uit de jaren 80. Ik moest even terug in het geheugen, want dit soort muziek draai ik niet bepaald dagelijks. Gelukkig kon je de Radio Stad Top 100 van vorig jaar gebruiken als geheugensteuntje. Ik vond het heerlijk om weer even in die oude muziek ‘te duiken’.
Wat heb ik dan zoal ingevuld? Nummer 1 is een vrij onbekende plaat: Windjammer met Tossing en Turning, een geweldige plaat met zóveel jaren 80-sfeer, die kón niet anders dan op 1 staan. Eigenlijk is mijn all time nummer 1 een ballad, Alexander O’Neal met ‘If you were here tonight’, maar ballads zijn niet geschikt voor een discohitlijst natuurlijk. Verder stonden in mijn top 10 platen als Company B – Fascinated, Creatures met Believe in Yourself, Valerie Dore – The Night, My Mine – Hypnotic Tango, Lime – Babe, we’re gonna love tonight, Nicole – Don’t you want my love en meer van dat soort, bij het grote publiek, niet echt bekende platen. Natuurlijk had er ook best een Michael Jacksontje tussen gemoeten, of Earth, Wind & Fire, maar ik vermoedde dat de jongens en dame bij Radio Stad daar niet op zaten te wachten.
Het grappige is dat je, door alleen maar die lijst met titels door te kijken, toch een klein beetje terugstapt in de jaren 80. Niet dat dat decennium nou bol stond van de gezelligheid. In tegendeel. Grimmig, werkloosheid-achtig sfeertje op straat, eigenlijk zie ik de hele jaren 80 als een druilerige, regenachtige dag voor me. Maar de muziek was voor mijn generatie een duidelijk lichtpuntje. Mede dankzij het feit dat ik in Den Haag woonde, want in Den Haag hadden we discozenders met muziek die je nergens anders hoorde. Vooral Radio Stad Den Haag was één van mijn favorieten en dan met name het programma ‘De Flitsende 50′. Tot op de dag van vandaag kan ik precies herinneren waar ik was toen ik voor het eerst een bepaalde Italo-plaat hoorde.
Het moét één van de redenen zijn waarom half Nederland zich tussen Kerst en Oud & Nieuw vergaapt aan de Radio 2 Top 2000. Jeugdsentiment, gekoppeld aan de verheerlijking van een bepaalde muzieksoort. Helaas rolt het balletje van de Top 2000 iets teveel naar de Jaren 60 en heb ik ook de indruk dat de samenstellers een bepaald ideaalbeeld hebben bij de bovenste regionen. Rare, onbekende platen staan bij de bovenste 150, terwijl ‘Black or White’ van Michael Jackson op 1532 staat bijvoorbeeld. Ik heb moeite om te geloven dat 1 miljoen stemmers eerder op The Who met ‘Baby O’Riley’ (nummer 167) stemmen, of zie ik dat verkeerd. Om van de Boudewijn de Groot-lobby nog maar te zwijgen (nummer 61 met ‘De Vondeling van Ameland’, wie kent m niet? En ‘Avond’ op 3?? Come on!)!
Het meest jammere vind ik dat ze bij Radio 2 dit jaar wel héél erg vertellen over Els en Simone, die de hele dag al luisteren naar de top 2000 en weer heerlijk genieten. Of Robert, die mailt vanuit Oregon in Amerikaaaa! Wow! En Angelien en Frans, die de hele dag aan het schilderen zijn en met de Top 2000 gaat dat een stuk makkelijker, en dan tot slot Herman uit Dokkum, die zijn vrouw voor het eerst ten dans heeft gevraagd op dit nummer….. Wie interesseert het wat? Mij niet! Ik wil info over de artiesten! Maar goed. Genoeg irritatie, terug naar de heerlijke, melancholische bui van vanmiddag. Ik ga nog maar eens wat oude nummers opzetten.
Ik moet Radio Stad Den Haag dus even bedanken voor een klein tripje down memory lane. Ik vond het gezellig. En ik heb tevens ontdekt dat er best wel wat zonneschijn was in de jaren 80.
Je hebt er de laatste weken al wat van kunnen horen, maar nu zijn de platen ook echt beschikbaar, 5 nieuwe releases op I Venti d’Azzurro Records. Ga naar de site van I Venti voor samples en informatie over bestellen.
Miko Mission – Let It Be Love
Miko Mission is de zanger van één van de grootste italo disco classiekers How Old Are You. Daarmee stond hij zelfs op nummer 8 in de RSDH Top 100. Zijn nieuwe plaat is een toekomstige klassieker; Let It Be Love. Op de vinyl staan drie verschillende versies, weer een bom van I Venti Records!
Trans-X – I Want To Be With You Tonight
Riemen vast, want deze plaat heeft zo veel energie dat je er speedingtickets voor kunt krijgen. Twee nieuwe tracks van de Canadese supergroep Trans-X op één vinyl. Hun mega-klassieker Living On Video heeft nu een opvolger in I Want To Be With You Tonight. Op de andere kant van de schijf staan de dircobeats en synhths van een andere Hi NRG-kraker How Long Last Love.
Mirko Hirsch – Love Hurts
Vorig jaar had Mirko Hirsch zijn debuut op Delivery Records met Fire. Deze kerel kan niet stoppen met het produceren van goede platen. Daarom staat op zijn nieuwe release Love Hurts ook de bonus track Best Of Friends. Beide songs vind je in de vocal en instrumental version.
Fred Ventura – Undercover EP
Fred Ventura is niet alleen bekend vanwege de hits die hij onder eigen naam heeft uitgebracht. Zijn stem is ook te horen op een aantal oude italo disco kanllers die onder een andere naam zijn uitgebracht. Deze EP bevat 4 van deze “Undercover Tracks”: Fokewulf 190 – Body Heat, Myxoma – Don’t Run Away, Flexx – Theme From Deep (Alden Tyrell 2010 Rework) en Flexx – Love Theme From Flexxi Ball.
Fockewulf 190 – The Model
We kennen Fockewulf 190 van de hits Gitano en Body Heat. De man achter deze band is Victor Life. Op deze EP hoor je diverse bekende italo stemmen; Dario Dell’Aere, Fred Ventura, Alberto Styloo en de vrouwelijke zanger van Fockewulf 190; Arys Noir. De EP bevat 8 tracks, waarvan enekele remixen. Je hoort o.a. een nieuwe versie van Body Heat en covers van The Model en Cars, allemaal uitgevoerd in de typische Fockewulf 190-style.
Zaterdag presenteerden we met trots de zesde editie van de Radio Stad Den Haag Top 100 via het Internet. GELUKKIG NIEUW JAAR van Radio Stad Den Haag
Vanaf 1 uur ‘s- middags tot 1 uur ‘s-nachts hoorde je de 100 beste platen gekozen door onze luisteraars, over de hele wereld. We maakten er samen met jullie en de gasten in de studio een feestje van dat tot 1 uur ‘s nachts duurde. Stad Founder en vriend Rob kwam ook mee presenteren en ieder uur grabbelde Gwen in haar muts en gaven we prijzen weg! De Radio Stad Top 100 met Edward, Gwen, Rob V., Marcello, Savino, Rob van H., Michiel, Johan, Andre, Lex,Mark den H. en Herman, 11 uur lang radio waar je heel 2011 op kunt blijven dansen!
RadioStadDenHaag.com draait onder de uitdrukkelijke voorwaarden van Radionomy. Middels een Europese overeenkomst met Sabam verzorgt Radionomy de afdracht van auteursrechten en naburige rechten.
Deze week ben ik eens begonnen met LinkedIn. Al die sociale netwerken waren eerlijk gezegd niet aan mij besteed. Voor mijn muzikale alter ego Eddy Mi Ami heb ik wat voorzichtige stappen gewaagd op MySpace en Facebook. Maar veel meer dan, meestal na een paar weken, een aantal vriendschapsverzoeken accepteren was het niet. De fans van Eddy zullen teleurgesteld zijn.
Eerst de dikke Bam! van Chemie-hier-Pack aan! en vrijdag nog de alcoholische fik van een geflambeerd wagonnetje in Zwijndrecht. Laat nou net, onder de rook van Moerdijk, het rustieke Strijen liggen. In dit dorp, als uit de as herrezen, is aankomende zaterdag een Italo feestje. Het wapen van Strijen zet zijn gasmaskers op, schrapt de spruitjes van het menu en laat ons door plaatjes-opzetter Henk Korporaal de ellende vergeten. Want dat is het neven effect van dit soort rampjes. De mens weet niet waar hij aan toe is en door vage informatie wordt men bang. In het kader van deze fikken hadden we hier clips kunnen laten zien van Deodato, Gwen McCrae, Miko Hirsh, radiorama of G.Race maar geen clip van te vinden he dus wat doe je dan, dan gooien we het maar op de angst. Fear it is want onwetendheid maakt peur. Gelukkig hebben we zat feestjes dit voorjaar , feesten zullen we, alsof het ons laatste gif volle jaar is en..wij nemen de alcohol liever tot ons dan dat we het de lucht in laten gaan, en zeg nou zelf, spruitjes en kinderspeelplaatsten, daar hebben we toch niks meer mee en als je chemisch afval in wil nemen hoef je alleen maar op een druk kruispunt te gaan staan, daar hebben we geen Moerdijk voor nodig. Clipjuh!… 
