Zo’n koude januari maand doet mij altijd weer denken en vooral aan lang terug toen deze winters nog een stuk normaler waren. Zo ook de glorie dagen van Stad in de jaren 80. Stel je voor, de mannen in de masten vechtend tegen de poolwinden, de bandenwisselaars met leren jackies op hun puchies, jongens en meiden winkel in winkel uit om adverteerders te zoeken en dj’s van een jaar of 18 met de bus of fiets naar een studio. Gelukkig hadden de meeste een mat in de nek en een snor om zich te warmen.
De meest koude dag voor iedereen was natuurlijk 1 januari 1988 toen de stekker van Stad er letterlijk werd uitgetrokken en de mast beetje voor beetje naar beneden werd gehaald. Het zal het trieste moment ook wel zijn geweest waardoor alles nog killer aanvoelde dan dat het op die dag al was. Daarbij hielp het ook niet dat menig aanwezige gekweld werd door een behoorlijke kater, of het nou van oudjaar was of van de laatste live show die nacht die zeker tot 5 uur was doorgegaan.(waarvan acte) …
Zo’n koude januari maand doet mij altijd weer denken en vooral aan lang terug toen deze winters nog een stuk normaler waren. Zo ook de glorie dagen van Stad in de jaren 80. Stel je voor, de mannen in de masten vechtend tegen de poolwinden, de bandenwisselaars met leren jackies op hun puchies, jongens en meiden winkel in winkel uit om adverteerders te zoeken en dj’s van een jaar of 18 met de bus of fiets naar een studio. Gelukkig hadden de meeste een mat in de nek en een snor om zich te warmen.
