In de zomer van 1989 ging de telefoon. Ron McDonald aan de lijn. Of ik zin had om bij het zojuist legaal geworden Radio Stad Den Haag een dagelijks uurtje “Kwartet” te presenteren. Sorry? Of ik daar ZIN in had? Natúúrlijk had ik daar zin in. Ik? Bij het ‘grote’ Radio Stad Den Haag? Ik was enorm vereerd. Alsof Lex Harding zou vragen of ik misschien zin had om de Top 40 over te nemen! Radio Stad Den Haag was een legendarisch station, waar ik jarenlang met veel plezier naar had geluisterd. En dan vooral naar de Flitsende 50, de hitlijst die werd gepresenteerd door mijn held: Ron McDonald! En dat uitgerekend deze held mij belde…. ik kon mijn oren niet geloven.
Er waren wat complicaties. Ik maakte in die periode programma’s bij Lokatel, de haagse lokale omroep, die programma’s maakte vanuit de studio’s van een ziekenomroep. Zo klonken de programma’s dan ook. Dat was niet het grootste probleem. Ik werkte in die tijd ook bij een platenmaatschappij, DMC in Katwijk. Ik werkte parttime, aangezien ik daarnaast een vrij succesvolle drive-in show runde met wat vrienden. Na wat schuiven met de werktijden had ik het mezelf een stukje moeilijker gemaakt; ik werkte voortaan elke dag(!), zij het dan tot drie uur ’s-middags, zodat ik om vier uur in de studio aan de Leyweg in Den Haag kon zijn. De incidentele snelheidsbekeuring nam ik dan maar voor lief. De laatste complicatie was misschien wel de vervelendste: station-directeur Rob Velders wist niets van de actie van Ron McDonald af. Een kleinigheid. Toen ik bij een vergadering van Stad Den Haag (in café de Halve Maan) mijzelf voorstelde zei Rob doodleuk: “Stuur maar een bandje, dan luister ik er even naar…” Ik wist niet wat ik hoorde. Ik had alles al omgegooid op mijn werk, bij Lokatel al opgezegd en nu kreeg ik te horen: “stuur maar een bandje?” Ik was boos en teleurgesteld tegelijk. Gelukkig was ik in die tijd al aardig arrogant en zei: “Nou, je luistert zaterdag maar naar Lokatel, dan kun je horen of je het wat vind!” Rob Velders beloofde te luisteren. Achteraf had ik moeten weten dat hij natuurlijk niet zou luisteren, maar een interventie van Ron McDonald en een nijpend tekort aan dj’s zorgden dat alles alsnog goed kwam: ik was welkom. Soort van. Best wel. Read the rest of this entry »
Posted in Nieuws
